آیا زخم بستر باعث مرگ می شود؟

علیرغم پیشرفت های بدست آمده در شیوه ها و مداخلات پیشگیرانه برای زخم بستر مانند سطوح کاهش دهنده فشار، مقیاس ارزیابی ریسک و افزایش اطلاعات در زمینه تکنیک های پیشگیری، زخم های بستر همچنان ایجاد می شوند. عوارض ناشی از زخم بستر می توانند موجب مرگ بیمار شوند.

زخم بستر یک مسأله جدی و رایج برای افراد مسن است که افراد زیادی را درگیر کرده است. پیشگیری و درمان زخم های بستر به همکاری و مهارت کل تیم درمانی نیاز دارد.

آیا زخم بستر باعث مرگ می شود؟

زخم بستر که با نام های زخم های فشاری و زخم های تحت فشار هم نامیده می شوند را می توان به عنوان ضایعات ایجاد شده از فشار مداوم تعریف کرد؛ زخم های بستر زمانی ایجاد می شود که بافت نرم بدن برای مدت طولانی بین بافت استخوانی و سطح خارجی تحت فشار قرار می گیرد و باعث آسیب دیدن بافت نرم می شود.

با افزایش سن، ذخیره محلی خون به پوست کاهش می یابد، لایه های اپیتلیال صاف و نازک شده، چربی زیر جلدی کاهش می یابد، و انعطاف پذیری کلاژن الاستیک از بین می رود. این تغییرات در پوست افراد سالخورده و کاهش یافتن تحمل پذیری نسبت به کمبود اکسیژن باعث افزایش احتمال ایجاد زخم بستر در افراد مسن می شود. از آنجایی که فشار عامل اصلی به وجود آمدن زخم بستر است به این نوع زخم ها زخم فشاری نیز گفته می شود.

آمارها نشان می دهد که نرخ ایجاد زخم بستر بسته به شرایط محیط متفاوت است و این نرخ در محیط بیمارستان در حدود 1٪ تا 30٪ متغیر است. در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان این میزان بالاتر است چرا که بیماران بستری شده در بخش مراقبت های ویژه دارای تحرک کمتر و مشکلات شدیدتری هستند.

حدود 47% از افرادی که دچار زخم بستر می شوند دارای زخم بستر مرحله اول هستند. 33% از بیماران دچار زخم های مرحله 2 و 20 درصد باقی مانده دچار شدیدترین نوع زخم بستر یعنی زخم بستر مرحله 3 و 4 می شوند.

عوامل خطر زخم بستر

هر نوع بیماری که باعث شود فرد برای مدت طولانی بی تحرک بماند، خطر ایجاد زخم بستر را افزایش می دهد. همچنین عوامل داخلی و خارجی زیادی در ایجاد زخم های بستر نقش دارند. عوامل خطر داخلی عبارتند از عوامل فیزیولوژیکی یا بیماری هایی که خطر ابتلا به زخم بستر را افزایش می دهند (مانند سن، وضعیت تغذیه و کاهش فشار خون).

عوامل خارجی عامل های بیرونی هستند که به پوست آسیب می رسانند (مانند اصطکاک و برش، رطوبت، بی اختیاری ادرار یا مدفوع یا هر دو).

متغیرهای دیگری که احتمال ایجاد زخم بستر را افزایش می دهند، شامل : سن بیشتر از 70 سال، مشکلات حرکتی، سابقه سیگار کشیدن، شاخص توده بدنی پایین، مشکلات روانی، بی اختیاری ادراری و مدفوع، سوء تغذیه، دیابت، ذات‌ الریه، نارسایی قلبی، تب، سپسیس، فشار خون، نارسایی کلیه، پوست خشک و پوسته پوسته شده، سابقه زخم بستر، کم خونی، لنفوپنی و هیپوآلبومینمی است.

آیا زخم بستر باعث مرگ می شود؟

مراحل زخم بستر

مرحله اول و مرحله دوم زخم بستر

در مرحله اول پوست دچار زخم نمی شود. در پوست های روشن تر، ممکن است که پوست کمی قرمز به نظر برسد. در پوست های تیره تر ممکن است ناحیه ای از پوست دچار تغییر رنگ، حساسیت به لمس و درد شود. اگر این ناحیه از پوست لمس شود، مثل پوست معمولی روشن تر نمی شود. در این مرحله ممکن است زخم های بستر گرمتر یا خنک تر از پوست اطراف باشند.

هنگامی که زخم بستر به مرحله دوم می رسد، پوست ممکن است آسیب دیده یا از بین رفته باشد. زخم بستر با چشم غیر مسلح به رنگ قرمز یا زرد مشاهده می شود. زخم بستر بسته به نوع آن ممکن است ظاهری شبیه به تاول داشته باشد. به طور معمول مرحله اول و مرحله دوم زخم بستر باعث مرگ نمی شوند. این دو مرحله از زخم بستر با احتمال بالایی قابل درمان هستند.

مرحله سوم و مرحله چهارم زخم بستر

اگر زخم های بستر در مراحل اولیه شناسایی نشوند، به مراحل سه و چهار پیشرفت می کنند. در مرحله سوم، زخم بستر به زخمی عمیق تبدیل می شود و ممکن است مقداری از بافت چربی در معرض دید قرار گیرد. زخم ممکن است شبیه به یک دهانه است و ممکن است مقداری بافت مرده زرد رنگ در زخم ایجاد شود. این نوع زخم بستر اگر با مشکلات پیش زمینه همراه نباشد، در صورت انجام مراقبت های ویژه و مناسب می توانند درمان شوند.

در مرحله چهارم زخم بستر، بافت ها دچار آسیب زیادی می شوند. این نوع زخم بستر به لایه های زیرین پوست و حتی عضلات و استخوان ها نفوذ می کند و در انتهای زخم بافتی تیره یا زرد رنگ دیده می شود.

متاسفانه عوارض جانبی زخم بستر مانند استئومیلیت (عفونت استخوانی)، سپیس (عفونت خونی)، گانگرن (مرگ بافت) می توانند موجب مرگ بیمار شوند.

مرحله سوم و چهارم زخم بستر خطرناک بوده و در صورتی که به طور صحیح درمان نشوند و یا عوارض جانبی ایجاد کنند، ممکن است کشنده بوده و سبب مرگ بیمار شود.

از این رو تشخیص زخم بستر در مراحل اولیه و آغاز فرایند درمان بسیار حائز اهمیت است. در صورت وجود عوامل خطر برای بیمار انجام راهکارهای پیشگیری از زخم بستر ضروری است.

زخم های بستر را به هیچ عنوان نباید نادیده گرفت و می بایست در اسرع وقت اقدام به درمان این ضایعات پوستی نمود.

Source: emedicine.medscape.com, www.hopkinsmedicine.org, www.nursinghomeabuseguide.org

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *