زخم حاد چیست، علل، انواع و روش های درمان

زخم حاد چیست، علل، انواع و روش های درمان

زخم های حاد، زخم هایی هستند که جدید بوده و در مرحله اول درمان قرار دارند. زخم های حاد با لایه های پوستی مشخص می شوند که توسط نیرو یا جسم خارجی شکسته شده اند یا از بین رفته اند. هر زخم حاد می تواند به زخم مزمن تبدیل شود، در صورتی که در طول مدتی که انتظار می رود یا در نتیجه کمبود تامین خون، اکسیژن، مواد مغذی و یا بهداشت بهبود نیابد. برای جلوگیری از عفونت، التهاب یا فشار ثابت باید زخم های حاد را به درستی درمان کرد.

 

زخم حاد چیست، علل، انواع و روش های درمان

 

علل، انواع و نشانه های زخم های حاد

زخم های حاد براساس علل (پارگی، ساییدگی، سوراخ، برش، اسلحه و سوختگی) طبقه بندی می شوند و نوع آن ها بر اساس اندازه و عمق (سطحی یا عمیق) طبقه بندی می شوند. زخم های حاد می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • ساییدگی: این زخم ها به علت اصطکاک با سطوح یا اشیاء دیگری است که لایه های بالای پوست را از بین می برند (همانطور که می تواند در اثر افتادن حین دوییدن رخ دهد). ساییدگی ها کم عمق و معمولا نامنظم هستند، با درد و خونریزی کم یا بدون خونریزی.
  • پارگی: این زخم ها عمیق تر از زخم های ساییدگی است که به علت آسیب های ناگهانی یا ضربه از اشیاء، برخورد یا حوادث رخ می دهند. پوست غالبا پاره شده و درد و خونریزی بیشتری نسبت به ساییدگی دیده می شود.
  • پانچر: این زخم های گرد و کوچک هستند که به وسیله نفوذ اجسام مانند سوزن یا ناخن ها ایجاد می شوند. زخم به طور معمول به یک اندازه و شکلِ شیء ایجاد کننده آن است. خونریزی و درد جزئی هستند و پس از حذف جسم فرونشست می کنند.
  • برش: این زخم ها بریدگی هایی هستند که از اشیاء تیز مانند چاقو، قیچی و تیغ ایجاد می شوند. بریدگی ها بصورت خطی با لبه های معمولی بوده ومی توانند سطحی (محدود به لایه های بالایی پوست) یا عمیق (رسیدن به عضلات و اندام های زیرین) باشند. زخم های برش بسیار دردناک هستند و می توانند خطرناک باشند، به ویژه اگر آنها شامل یک عضو حیاتی (مانند قلب یا ریه ها) یا رگ های خونی بزرگ باشند.
  • گلوله: این زخم ها توسط اسلحه گرم ایجاد می شوند؛ با لبه های منظم و گرد، کوچکتر از اندازه گلوله در نقطه ورود هستند. زخم ممکن است بر روی لبه ها و بافت های اطراف علامت های سوختگی یا سوزش داشته باشد، بسته به فاصله اسلحه از پوست هنگام شلیک. اگر گلوله از بدن عبور کند، زخم خروجی به صورت نامنظم و بزرگتر از زخم ورودی، با خونریزی بیشتر خواهد بود. گلوله ها در یک خط مستقیم حرکت می کنند، مگر زمانی که آنها به یک استخوان ضربه می زنند؛ در این صورت آنها می توانند از میان آن رد شوند و استخوان را متلاشی کنند یا در جهت دیگری انحراف پیدا کند. به غیر از خطر رسیدن به اندام های حیاتی یا رگ های خونی بزرگ، حرکت سریع مارپیچی گلوله می تواند باعث آسیب جدی به بافتی که از آن عبور می کند، می شود.
  • سوختگی به انواع زیر تقسیم می شوند:
  1. سوختگی های درجه اول: در آن سوختگی ها به لایه های سطحی پوست محدود می شوند و با درد، قرمزی و گرما در ناحیه سوخته همراه است
  2. سوختگی های درجه دوم: که شامل لایه های عمیق تر پوست است، اما هنوز هم به بافت همبند زیر نمی رسند، با درد، قرمزی و تاول
  3. سوختگی درجه سوم: درگیر کردن تمام لایه های پوست و رسیدن به بافت همبند و ارگان های زیرین است. این سوختگی ها بدون درد هستند و معمولا به نظر میرسند سفید یا مشکی زغالی هستند.

 

نوعی دیگر از دسته بندی زخم های حاد

عمدتا دو نوع زخم حاد وجود دارد:

  • زخم های تروماتیک ناشی از حوادث
  • زخم های جراحی

زخم تروماتیک مانند یک برش کوچک، ساییدگی تا آسیب های بافتی گسترده هنگامی ایجاد می شود که نیروی بیش از قدرت پوست یا بافت های حمایت کننده زیر باشد. یک زخم تروماتیک براساس اینکه آیا تمیز است یا نه، طبقه بندی می شود.

زخم جراحی یا برش خورده و بخیه می شود و یا توسط جراح باز می مانند تا بهبود یابند. زخم پوست را بصورت یکپارچه شامل اپیدرم و درم را می برد. زخم های جراحی با توجه به پتانسیل عفونت زخم طبقه بندی می شوند: آنها می توانند تمیز، تمیز در حال عفونی شدن و عفونی باشند. زخم های جراحی که عفونی هستند، گاهی اوقات پس از جراحی باز می مانند، در حالی که عفونت درمان می شود و پس از بهبود عفونت آنها بخیه می شوند. بستن زودهنگام زخم در این موارد می تواند برای رسیدن به نتیجه ی موفقیت آمیز مضر باشد.

 

مشکلات

زخم های حاد می تواند مشکلات زیر را ایجاد کنند:

  • عفونت: به علت آلودگی یا بهداشت ضعیف، زخم های عفونی بواسطه بوی بد، ترشح زرد یا خاکستری و معمولا همراهی با تب شناخته می شوند.
  • التهاب: ناحیه زخم گرم، قرمز، متورم و دردناک می شود.
  • از دست دادن عملکرد: به علت درد و یا آسیب ناشی از زخم به اندام یا منطقه آسیب دیده، از دست دادن عملکرد می تواند موقت یا دائمی باشد.
  • پیشرفت: در مواردی که بهبود به تأخیر افتاده است و یا مراقبت های ضعیف از زخم؛ زخم های حاد می توانند زخم های مزمن ایجاد کنند.
  • اسکار: بسیاری از زخم های حاد پس از بهبود روی پوست اسکار به جا می گذارند و برخی حتی باعث دفرمه شدن منطقه درگیر می شوند.

 

گزینه های درمان زخم های حاد

 

زخم حاد چیست، علل، انواع و روش های درمان

 

به طور کلی درمان زخم های حاد شامل دو مرحله می شود:

تمیز کردن زخم

زخم های حاد قبل از آن که با یک سرم استریل شستشو داده شوند باید با آب گرم و صابون تمیز شود تا باکتری ها یا مواد آلوده از بین بروند. دبریدمان زخم ممکن است برای از بین بردن بافت مرده و هر گونه مواد خارجی (لباس، خاک، شیشه، گلوله، فلزات و غیره) نیاز باشد. تمیز کردن زخم مناسب، خطر ابتلا به عفونت را کاهش می دهد و با فراهم آوردن بافت سالم جدید با یک محیط تمیز، باعث ارتقا روند بهبود می شود.

 

بسته شدن زخم

پس از تمیز شدن، زخم ها باید با بخیه، منگنه، نوارهای چسبنده پوست و یا پانسمان با باند استریل – با یا بدون پماد آنتی بیوتیکی موضعی – یا با گرافت پوست (پوشش ناحیه زخم با پوست سالم گرفته شده از سایر قسمتهای بدن) بسته شود. بستن زخم برای متصل کردن بافت های جدا شده و پوشاندن بافت در معرض خطر برای کاهش خطر ابتلا به عفونت ضروری است. با این حال، در موارد زخم های جراحی عفونی، زخم پس از جراحی باز می ماند تا زمانی که عفونت درمان شود. در این موارد، بستن زخم های عفونی به عوارض بیشتر و عدم بهبود منجر می شود.

در بعضی موارد، یک تزریق واکسن کزاز، آنتی بیوتیک های سیستمیک و داروهای ضد التهابی یا ضد درد به عنوان اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از هر گونه عوارض و کمک به بهبود کیفیت زندگی بیماران در هنگام بهبود زخم استفاده می شوند.

 

source: woundcarecenters.org, clinimed.co.uk

 

خدمات کلینیک درمان زخم دهقانی زاده :

درمان زخم

درمان زخم بستر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *