سوالات متداول زخم های پای دیابتی

سوالات متداول زخم های پای دیابتی

 

سوالات متداول زخم های پای دیابتی

 

زخم پای دیابتی چیست؟

زخم پای دیابتی، زخم بازی است که در حدود 15 درصد بیماران مبتلا به دیابت رخ می دهد و معمولا در کف پا قرار دارد. از میان افرادی که دچار زخم پای دیابتی می شوند 6 درصد به علت عفونت و سایر عوارض مرتبط با زخم در بیمارستان بستری می شوند.

دیابت عامل اصلی قطع عضو اندام تحتانی غیر ترومایی است و حدود 14 تا 24 درصد از بیماران مبتلا به دیابتی که زخم پا دارند، به قطع عضو نیاز پیدا خواهند کرد. هرچند تحقیقات نشان داده اند که توسعه زخم پا قابل پیشگیری است.

 

چه کسی می تواند دچار زخم پای دیابتی شود؟

هر فرد مبتلا به دیابت می تواند دچار زخم پای دیابتی شود. افراد مسن با احتمال بیشتری دچار زخم پا می شوند. افرادی که از انسولین استفاده می کنند، همچنین افراد مبتلا به بیماری های کلیوی، چشمی و بیماری قلبی مرتبط با دیابت در معرض خطر بالای ابتلا به زخم پای دیابتی هستند. اضافه وزن و مصرف الکل و دخانیات نیز در ایجاد زخم های پا نقش دارند.

 

زخم های پا دیابتی چگونه تشکیل می شوند؟

زخم ها به علت ترکیبی از عوامل مانند فقدان احساس در پا (نوروپاتی)، گردش خون ضعیف، بدشکلی های پا، تحریک (مانند اصطکاک و فشار)، تروما و همچنین مدت زمان ابتلا به دیابت ایجاد می شوند. بیمارانی که سالهاست مبتلا به دیابت هستند می توانند دچار نوروپاتی یعنی کمبود یا نبود توانایی احساس درد در پاها به علت آسیب عصبی ناشی از افزایش سطح قند خون در طول زمان شوند. در این افراد آسیب عصبی اغلب می تواند بدون درد رخ دهد و حتی ممکن است فرد از ایجاد این مشکل آگاه نباشد. پزشک متخصص پا می تواند وجود نوروپاتی پا را با یک ابزار ساده و بدون درد به نام مونوفیلم تست کند.

بیماری های عروقی می توانند زخم پا را وخیم کنند، توانایی بدن برای بهبود را کاهش بدهند و خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهند. افزایش قند خون می تواند توانایی بدن برای مبارزه با عفونت بالقوه را کاهش داده و همچنین بهبود را به تعویق بیاندازد.

 

ارزش درمان زخم های پای دیابتی در چیست؟

هنگامی که متوجه یک زخم شدید، بلافاصله به متخصص زخم مراجعه کنید. زخم های پا در مبتلایان به دیابت باید به دلایل مختلف درمان شود از جمله:

  • برای کاهش خطر ابتلا به عفونت و آمپوتاسیون (قطع عضو)
  • برای بهبود عملکرد و کیفیت زندگی
  • برای کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی

 

زخم پای دیابتی چگونه درمان می شود؟

هدف اصلی درمان زخم های پا رسیدن به بهبود کامل در اسرع وقت است. هر چه زخم سریع تر بهبود یابد، احتمال ایجاد عفونت کمتر می شود.

عوامل کلیدی متعددی در درمان مناسب زخم پای دیابتی وجود دارند از جمله:

  • پیشگیری از عفونت
  • کاهش فشار از روی منطقه
  • حذف پوست و بافت مرده (دبریدمان)
  • اعمال دارو و پانسمان به زخم
  • مدیریت گلوکز خون و سایر مشکلات سلامتی

همه زخم ها عفونی نیستند با این حال اگر پزشک شما عفونت را تشخیص دهد، یک برنامه درمانی شامل آنتی بیوتیک، مراقبت از زخم و احتمالا بستری شدن نیاز خواهد بود.

 

جلوگیری از عفونت

عوامل مهم متعددی برای جلوگیری از ابتلا به عفونت زخم وجود دارد، برای جلوگیری از عفونت راهکارهای زیر را انجام دهید:

  • سطح قند خون را تحت کنترل شدید نگه دارید.
  • زخم را تمیز کرده و پانسمان کنید.
  • روزانه زخم را تمیز کرده و پانسمان را تعویض نمایید.
  • پا برهنه راه نروید.

 

کاهش فشار

برای بهبود مناسب زخم ها، به خصوص زخم هایی که در کف پا قرار دارند، باید فشار را کاهش داد. ممکن است از بیماران خواسته شود از یک پایه مخصوص، بریس مخصوص ویل کست تخصصی استفاده کنند. و یا ممکن است استفاده از صندلی چرخدار یا عصا نیاز باشد. این دستگاه ها فشار و میزان تحریک به ناحیه زخم را کاهش داده و به سرعت بخشیدن روند بهبود کمک می کنند.

علم مراقبت از زخم به طور قابل توجهی طی ده سال گذشته پیشرفت کرده است. در حال حاضر روش خشک شدن زخم در معرض هوا برای بهبود زخم زیان بار در نظر گرفته می شود. ما می دانیم که اگر از زخم ها به گونه ای مراقبت شود که مرطوب و پوشیده بمانند، سرعت بهبود زخم افزایش یافته و احتمال ایجاد عفونت کم می شود. استفاده از بتادین قوی، پراکسید، گرداب و خیساندن زخم توصیه نمی شود، زیرا این موارد می توانند منجر به ایجاد عوارض بیشتر شوند.

 

اعمال دارو و پانسمان

مدیریت زخم مناسب شامل استفاده از پانسمان و داروهای موضعی است. این عوامل از سالین نرمال تا محصولات پیشرفته مانند عوامل رشد، پانسمان های زخم، و جایگزین های پوستی را شامل می شوند و در درمان زخم های پا بسیار موثر اند.

برای التیام زخم باید جریان هوای کافی به ناحیه زخم وجود داشته باشد. متخصص زخم ممکن است تست ارزیابی مانند مطالعات غیر تهاجمی را درخواست دهد و یا با یک جراح عروق مشورت کند.

 

مدیریت گلوکز خون

در حین درمان زخم پای دیابتی، کنترل دقیق قند خون بسیار مهم است. برای انجام این کار با پزشک عمومی یا متخصص غدد درون ریز کار کرده و با اینکار به بهبود زخم پای دیابتی و کاهش احتمال بروز خطرات جانبی کمک نمایید.

 

گزینه های جراحی

اکثر زخم های پای غیرعفونی بدون جراحی درمان می شوند. با این حال هنگامی که این درمان ها نتیجه بخش نباشند، مدیریت جراحی ممکن است مناسب باشد. نمونه هایی از مراقبت های جراحی برای برداشتن فشار در ناحیه آسیب دیده عبارتند از تراشیدن یا دفع استخوان ها و اصلاح ناهنجاری های مختلف پا مثل انگشت چکشی و بیرون زدگی استخوان.

 

عوامل درمانی

مدت زمان بهبود به عوامل مختلفی بستگی دارد مانند اندازه و محل زخم، فشار ناشی از راه رفتن یا ایستادن روی زخم، تورم، گردش خون، سطح قند خون، مراقبت از زخم و آنچه که بر روی زخم اعمال می شود. بهبود ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد.

 

source: uofmhealth.org

 

درمانگر زخم در تهران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *