متریال جدید درمان زخم

بی شک درمان زخم ها یکی از مهمترین نکاتی است که می تواند از ایجاد عفونت ها و یا خطرات دیگر در بدن افراد جلوگیری کند. زخم هایی که به هر دلیل در بدن ایجاد می شود در اثر قرار گیری در عوامل مختلف می تواند بهبودی و التیام در آنها به کندی انجام شود.

به همین منظور از متریال جدید درمان زخم ها استفاده می شود تا ایجاد عفونت در آنها را از بین برود. استفاده از اسفنج های کلاژن ساز برای درمان سوختگی و زخم های فشاری و همچنین ایمپلنت های مخصوص برای ترمیم استخوان های شکسته استفاده می شود.

با این وجود دانشمندان در پی یافتن متریال جدید برای درمان زخم هستند تا از این طریق روند بهبودی را سریع تر کنند. این افراد به دنبال راه حل هایی هستند تا بتوانند با بهبود مواد زیستی و تعامل هر چه بیشتر این مواد با بافت بدن مراحل ترمیم زخم را سریع تر کنند.

متریال جدید درمان زخم

با توجه به اینکه برای التیام زخم ها از حرکت سلولی استفاده می شود  این رویکرد می تواند امکان ایجاد متریال جدید درمان زخم را برای دانشمندان به وجود آورد .

روش TRAPS

تیم پزشکی دکتر بن و همکارانش در این زمینه در کالج لندن به تحقیق و آزمایش بسیاری دست زده اند و توانسته اند مولکولی جدید را کشف کنند که می تواند درمان زخم به روش قدیمی را تغییر دهد.

این متریال جدید برای درمان زخم که با روش کشش فعال و نیروی کششی (TRAPS)شناخته می شود به متریال جدید درمان زخم این امکان را می دهد تا با سیستم طبیعی بدن تعامل پیدا کند و بهبود در درمان زخم را از این طریق انجام دهد.

محققان بر این باورند که ترکیب Traps در متریال جدید درمان زخم می تواند به عنوان انقلابی در روش درمان زخم مطرح شود. با توجه به اظهارات دکتر بن می توان گفت که فناوری و تکنولوژی های جدید می توانند به متریال جدید درمان زخم کمک کنند تا فعالیت در بافت ها را بیشتر کنند و از این طریق درمان را سریع تر انجام دهند.

تماس سلولی برای عمل

بعد از اینکه جراحات و زخم ها بر روی اندام شما پیدا شد چسب های کلاژن بر روی آن قرار داده می شود که می تواند مانند عنکبوت هایی که به سمت شبکه در حال حرکت هستند دیده شود. با حرکت این کلاژن ها به سمت زخم این چسب ها برداشته می شوند و در این صورت پروتئین های درمانی پنهان را فعال می کنند تا به ترمیم بافت زخم بیانجامد.

با استفاده از روش TRAPS می توان این درمان طبیعی را به روش های جدیدی طراحی کرد و مورد استفاده قرارداد. بخش های DNA به شکل های سه بعدی که معروف به آپتامرها هستند و به پروتئین ها چسبیده اند بر روی زخم ها قرار داده می شوند. سپس آنها یک دسته اختصاصی دیگر که به کلاژن وصل است را در طرف دیگر این سلول ها قرار می دهند.

با استفاده از متریال جدید برای درمان زخم  دکتر بن بر این باور است که این روش هوشمندانه می تواند در هر مرحله فرآیند ترمیم و درمان زخم را سریع تر انجام دهد و با بالا بردن ظرفیت بدن برای بهبود زخم های گسترده می تواند کارساز باشد.

تیم تحقیقاتی دکتر بن با آزمایشات متفاوتی که انجام داده اند دریافته اند که سلول ها برای ترمیم با عبور از این کلاژن ها بر روی TRAPS ها کشیده می شوند و این کشیده شدن می تواند TRAP ها را  مانند بند کفش از هم باز کند و از این طریق پروتئین های ترمیم کننده از هم باز شوند.

این پروتئین ها میتوانند به سوال های درمانی دستور دهند تا به رشد خود ادامه دهند و از طریق تکثیر شدن روند ترمیم و بهبودی زخم را تسریع کنند.

همچنین محققان دریافتند که با تغییرات سلولی آنها می توانند نوع سلولی که به ترمیم نیاز دارد را شناسی کنند و آن را نگه دارند. این روش می تواند به سلول ها اجازه دهد تا بتوانند پروتئین های درمانی ویژه را که در یک نقطه قرار دارند آزاد کنند.

متریال جدید درمان زخم

با استفاده از  این روش TRAP ها می توانند موادی تولید کنند که می تواند به طور خودکار و هوشمند سلولی که نیاز به ترمیم و درمان دارد را شناسایی کنند و عملیات ترمیم و بهبودی زخم را  برای درمان سلول ها انجام دهند.

می توان گفت که این روش درمان به صورت اولین بار توسط دانشمندان مطرح و مورد آزمایش قرار گرفته است تا از این طریق پروتئین های درمانی بتوانند انواع مختلف سلول را به راحتی تشخیص دهند و بتوانند متریال جدید در درمان زخم را از این طریق ایجاد کنند.

می توان گفت که این روش درمان بسیار شبیه به روش های درمانی است که در طبیعت وجود دارد. با توجه به گفته دکتر آلودیست: موجودات میتوانند از اسفنج های دریایی برای ایجاد بهبودی با توجه به حرکت سلولی به انسان ها کمک کنند. به همین دلیل رویکرد و روش دکتر آلویست و همکارانش می تواند از این طریق به بهبود زخم ها کمک کند.

آزمایش تا درمان

با توجه به اینکه این روش با انواع سلول ها سازگار است، به همین دلیل در درمان انواع زخم ها، شکستگی های استخوان، از بین بردن جای اسکار و همچنین بافت های آسیب دیده اعصاب استفاده می شود.

همچنین در کسانی که دارای بیماری هایی نظیر دیابت هستند و زخم های این افراد نمی تواند به صورت طبیعی در مدت زمان کمی التیام پیدا کنند و ممکن است که باعث ایجاد عفونت های شدید در آنها و در موارد حاد قطع عضو شود به شدت توصیه می شود.

TRAP ها را می توان به راحتی شبیه سازی کرد و در آزمایشگاه به تولید رساند. همچنین این مواد می توانند به محققان و دانشمندان کمک کنند تا روش های جدیدی را برای سلول های بنیادی، مطالعات مربوط به بیماری های خاص و رشد بافت جدید ایجاد کنند.

طبق تحقیقات گسترده ای که برای ایجاد متریال جدید برای درمان زخم صورت گرفته است می توان گفت که  ترومپ ها می توانند به عنوان روشی انعطاف پذیر مطرح شوند تا با برقرار کردن ارتباط لازم با زخم ها بتوانند دستورالعمل های لازم برای بهبودی زخم ها را از این طریق ایجاد و سلول مورد نظر را ترمیم و بازسازی کنند.

همچنین از این طریق پتانسیل بدن افزایش پیدا می کند و سلول های مختلف می توانند با همکاری یکدیگر بافت های آسیب دیده را درمان کنند.

Source: www.technologynetworks.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *